Reklama
  • Piątek, 5 lutego (15:05)

    Diagnostyka i leczenie żylaków

Kiedy zaczniemy dostrzegać tuż pod powierzchnią skóry nóg drobne zmiany naczyniowe takie jak „pajączki”, przebarwienia, czy małe żylaki, powinniśmy od razu reagować. Wczesna diagnostyka może pomóc w zahamowaniu rozwoju choroby. Lepiej zapobiegać, niż leczyć.

dr n. med. Andrzej Smurło

Reklama

Próba Trendelenburga służy do oceny stanu zastawek kończyny dolnej, świadczy też o wydolności żył łączących układ żylny powierzchniowy i głęboki. Polega na tym, że u leżącego pacjenta lekarz podnosi kończynę dolną tak, by wszystkie żyły maksymalnie opróżniły się z krwi. Następnie zakłada opaskę uciskową powyżej kolana i poleca pacjentowi wstać.

Jeśli żylaki poniżej opaski szybko wypełniają się krwią, świadczy to o niewydolności żył łączących. Jeśli wypełniają się powoli, a szybkość wzrośnie dopiero po usunięciu opaski, świadczy to o niewydolności krwi odpiszczelowej.

Próba Perthesa ocenia wydolność żył głębokich i łączących kończyny dolnej. U stojącego badanego, u którego żylaki są wypełnione krwią, zakłada się opaskę uciskową powyżej kolana, w części bliższej uda. Następnie pacjent musi szybko wspiąć się na palce. O drożności żył głębokich i perforatorów świadczy zapadanie się żylaków.

Najdokładniejszą metodą diagnostyczną jest USG Dopplera. Wykonuje się je, żeby ocenić, czy i jak bardzo zaawansowana jest choroba. Podczas badania ultrasonograf wysyła i odbiera ultradźwięki.

Kiedy krew płynie w naczy niach, poruszające się w niej komórki powodują zmianę wysokości dźwięku. I dzięki temu lekarz, wsłuchując się w te zróżnicowane odgłosy, może dokonać oceny żył, zastawek i sprawdzić, czy nie utworzył się skrzep. Przed zabiegami zleca ponadto wykonanie morfologii krwi i określenie czasu jej krzepnięcia.

Metody konwencjonalne

Skleroterapia – to metoda leczenia prostych żylaków oraz śródskórnych poszerzeń żylnych – venulektazji, zwanych potocznie „pajączkami”. Skleroterapia polega na wstrzykiwaniu do światła żyły środka obliterującego, który powoduje jej zamknięcie. Dokonuje się tego za pomocą bardzo cienkich igieł.

Po wstrzyknięciu leku żyła obkurcza się, podrażniona ściana żyły włóknieje, ustaje przepływ krwi i w czasie od kilku dni do kilku tygodni żyła przestaje być widoczna. Zabiegi skleroterapii mogą być wykonywane metodą piankowej obliteracji Tessariego, pod kontrolą USG lub przy użyciu oświetlacza naczyniowego VEINLITE.

Światło z niego emitowane umożliwia zlokalizowanie niewidocznych podczas badania USG drobnych naczyń zasilających, „pajączków” i sieci naczynek. Zamknięcie naczynia zasilającego powoduje także zamknięcie drobnej sieci naczyń żylnych, bez konieczności bezpośredniego podania leku.

Mikroskleroterapia – tak usuwa się bardzo drobne żyłki, tzw. teleangiektazje. Wstrzyknięcia przeprowadzane są bardzo cienkimi igłami insulinowymi. Zabieg wykonywany jest zazwyczaj w warunkach ambulatoryjnych i trwa 20-30 minut Po zabiegu mikro- czy skleroterapii mogą pojawić się przebarwienia skóry nad naczyniem, które ustępują samoistnie po kilku miesiącach. Po zabiegu na leczone miejsce zakłada się opatrunek lub specjalną pończochę uciskową, należy je nosić przez 3 dni.

Metoda RFITT (Bipolar Radiofrequency Induced Thermotherapy), zwana też metodą CELON – polega na zamknięciu niewydolnej żyły falami radiowymi o odpowiedniej częstotliwości.

W trakcie zabiegu do żyły wprowadzany jest specjalny aplikator, który wytwarza fale radiowe o określonych częstotliwościach – powodują one rozgrzanie ścian żyły, co z kolei prowadzi do jej obkurczenia.

Laserowa terapia endożylna – lekarz naświetla laserem zmiany, a zmienione naczynia pod wpływem wiązki laserowego światła zamykają się. Zabieg trwa 30-40 minut, wykonuje się go w znieczuleniu miejscowym. Po ok. ośmiu dniach po żylakach nie ma śladu. W wielu przypadkach jeden zabieg nie wystarcza, do likwidacji zmian potrzeba ich kilku, a nawet, niekiedy, kilkunastu.

Metoda chirurgiczna Babcocka (stripping) – to najbardziej inwazyjna, stara metoda, polegająca na wykonaniu kilku cięć i usunięciu całej niewydolnej żyły. Operację wykonuje się w znieczuleniu ogólnym, mogą po niej wystąpić powikłania, np. drętwienia nad kostką, na skutek uszkodzenia skórnych gałązek nerwowych. U ok. 35 proc. osób po pięciu latach pojawiają się nowe żylaki.

Kiedy do lekarza?

Zgłoś się koniecznie do specjalisty, jeśli: nasilają się obrzęki, skóra na zmienionych żylakowato kończynach ulega przebarwieniu, łuszczy się, pokrywa owrzodzeniami i jest skłonna do krwawień, kiedy zmienione naczynia przybierają czerwone zabarwienie, co może wskazywać na zapalenie żył. A także wtedy, gdy żylak uległ uszkodzeniu i krwawi.

Leczenie: wybór metody zależy od stopnia zaawansowania choroby oraz ogólnego stanu zdrowia pacjenta. W przypadku bardzo małych, ledwo widocznych żylaków powierzchniowych wystarczające mogą się okazać zabiegi możliwe do wykonywania w domu oraz niektóre sposoby medycyny naturalnej.

Jeśli jednak i takie zmiany są bolesne, wtedy wskazane są metody bardziej inwazyjne. Ważne: Poszczególne rodzaje żylaków wymagają konsultacji z różnymi lekarzami.

Tele Tydzień
Więcej na temat:leczenie | diagnostyka | USG | Metoda

Zobacz również

  • Cierpi na nie co druga kobieta. Nie tylko szpecą, ale mogą być powodem kłopotów zdrowotnych. Dlatego trzeba im zapobiegać i skutecznie je leczyć. więcej

Twój komentarz może być pierwszy

Zapoznaj się z Regulaminem
Wypełnienie pól oznaczonych * jest obowiązkowe.